Realidade. República

Unha trompa de elefante esgana o rei. Sucesivas trompas, sen elefante, foran abafando, pouco e pouco, o limitado territorio mental do monarca e conducindo o seu corpo en reiterado hábito contra o cristal das vidreiras. Acristalado, embutido en vidro como un ente fósil, continúa a esbardallar, a tatexar, a babexar e a exercer o seu mandato de raíz teocrática, de cerna medieval. Os poderes pactistas da chamada Transición fabricaron a lenda do rei salvador, responsábel fundamental do noso relativo reencontro coa democracia. Pero non puideron disimularlle a silueta de cazador de trompas, as andainas de golfo profesional, as aventuras amatorias subvencionadas, a prepotencia ignorante nin os hábitos violentos, seica exercidos tamén no ámbito do dormitorio familiar. O franquista Juan Carlos de Borbón, que medrou ao amparo da sombra protectora do ditador sanguinario, a quen quixo como un pai e adorou como caudillo redentor, foi do ganchete cos militares do 23 de febreiro na tentativa de regreso á casa negra do fascismo. E tamén lle disimularon a súa participación na urda golpista, novamente invertida a razón da historia, transformada en fábula para destinatarios disminuídos, As grandes empresas da corrupción coas súas sucursais nas sedes dos partidos políticos chamados importantes coñecen e consenten, naturalmente, e disimulan, asimesmo, as lucrativas e ilexítimas actividades económicas do rei multimillonario, especialidade que, como o sangue rexio, tamén se transmite de pais a fillos, a filla presuntamente implicada.

A filla borbónica, non tocada pola graza da inmunidade constitucional que protexe o pai e lle outorga carta branca de ilimitados efectos, xa baixou a rampa que conduce ás salas do xulgado. O seu itinerario de descenso en dirección á casa da lei, podería constituir o limiar preparatorio da viaxe definitiva de toda a familia, previa permanencia de algúns dos seus membros en cuarentena carcelaria.. Que marchen todos xuntos, en singradura sen retorno, pai e nai, fillas e fillo, con toda a parentela política e lateral, en viaxe de exilio, como fixeron os seus devanceiros, en baixada desde a casa real, desde o hábitat irracional da realeza, aos ámbitos da vida real, ao territorio das cousas –res, de República-onde habitamos o resto dos mortais.

O universo real da realidade xira en órbita antagónica, en traxectoria de colisión contra ese outro mundo real da realeza, constelación irreal, fantasmagórica, paleolítica. Un invento patético, unha fórmula política ridícula e perniciosa, organizada en permanente estado de violencia contra a razón democrática e contra a existencia colectiva. Fronte á entidade surreal da monarquía érguese a República, o goberno da res pública, o mandato popular da realidade.

A realidade é hoxe unha paisaxe de pobreza, inxustiza, desigualdade, desacougo colectivo e violencia institucional como non foi vista desde a extinción formal da ditadura. A crise fabricada polo capital, sostida polo poder político, agudizada no fío da ambición de banqueiros e empresarios que tiran substanciosa tallada dos fondos da pobreza, sustenta a inmoralidade dos seus principios nas mesmas claves ideolóxicas que, coa colaboración de primeira liña do aparato político da xerarquía católica, cimentaron o levantamento militar fascista de 1936 contra a República da Fronte Popular, construíron a ditadura franquista, alicerzaron a restauración da monarquía borbónica e hoxe conforman os programas e a actuación antidemocrática dos gobernos do Partido Popular. Nunca antes tivemos a oportunidade de contemplar con luz tan clara o panorama da continuidade, a liña que conecta o golpe de estado de 1936 co sustrato ideolóxico que preside as actuais políticas gubernamentais da dereita en crecente rumbo de ultradereita, en Galiza e en España: a protección, consolidación e ampliación dos privilexios e beneficios da oligarquía. A desfeita que alimenta eses beneficios son a pobreza e a fame que vemos sobrevivir nas rúas, que nos acompaña e arrepía; a desigualdade máis soez, que nos chama á revolta; o paro en cifras inhumanas; o recorte das liberdades, con imposición de leis represivas e reaccionarias, propiciadas ou ditadas polas autoridades do nacionalcatolicismo vixente; a demolición milimétrica, pedra a pedra, do edificio da cultura, a ruína programada do sector público (coa sanidade e o ensino como albos fundamentais); a corrupción en obscena e permanente cadea de politicos implicados; ou a demonización das certezas e da libre vontade soberanista de millóns de cidadáns…

A República non abre todas as portas da revolta necesaria, do movemento popular masivo que avance cara á conquista do soño de Liberdade, Igualdade e Fraternidade e contra o a ditadura do capital. Pero representa, alén dos lindes de calquera conxuntura histórica, unha razón universal, unha concepción do mundo asentada na cerna da razón pública fronte á violenta insensatez da monarquía. A República é rumbo de pensamento lóxico fronte á irracionalidade da superstición relixiosa, vía de ciencia en dirección oposta á dos camiños do imaxinario teolóxico. A República laica combate e vence a moral represiva do fanatismo católico.

Este republicano nacionalista galego que vos fala, herdeiro activo da memoria histórica dos vencidos en 1936, ferido aínda co terror dos seus devanceiros e coa mágoa interminábel da orfandade e o silencio apretado nos labios, aceso en combustión de ira antifascista, asombrado sempre na admiración da resistencia contra a ditadura, cre que esta República, a que nos chama hoxe, na situación de extrema emerxencia en que vivimos, esmagados baixo a laxe inmensa da reacción oligárquica, fundamenta o seu sentido no alicerce histórico da Fronte Popular, na conxunción e suma de forzas, coaligadas ou impulsadas por motores de enerxía coincidente.

Aquí, na permanente xuntanza asamblearia de Vigo, convivimos en serena irmandade, en diálogo centrado arredor do proxecto republicano, homes e mulleres que optamos por diferentes fórmulas destinadas á organización do estado. Son a República e a liña da esquerda os vectores do noso rumbo unánime. Algúns, algunhas, eu entre eles, queremos construír, desde a beira nacional galega da esquerda, a República Independente de Galiza.
Viva a República.

Xosé María Álvarez Cáccamo
14 de abril de 2014

Publicado en Artigos | Deixa un comentario

Fotos da Manifestación pola República de 2014

As fotos da manifestación están dispoñibles na galería de fotos

Se alguén quere engadir algunha foto á galería, só tedes que envia-las fotos a contacto@asemblearepublicana.org

Publicado en Artigos | Deixa un comentario

Manifestación 14 de Abril de 2014

A Asemblea Republicana de Vigo convoca á cidadanía a participar na manifestación, que a prol da República, terá lugar o luns 14 de Abril ás 20 horas dende a “Farola de Urzaiz” en Vigo.

¡Xuntémonos pola República!

loading map - please wait...

Farola de Urzaiz: 42.235937, -8.720205
Colón - Policarpo Sanz: 42.237700, -8.720462
Rúa Segunda República: 42.237827, -8.725011
marker icon
icon-car.png Fullscreen-Logo KML-Logo
Farola de Urzaiz
Comezo da manifestación
Rúa Urzaiz, 2, Vigo, España
marker icon
icon-car.png Fullscreen-Logo KML-Logo
Colón - Policarpo Sanz
O percorrido baixará por Colón e continuará por Policarpo Sanz ata a Rúa Segunda República (preto da Porta do Sol)
Rúa Colón, Vigo, España
marker icon
icon-car.png Fullscreen-Logo KML-Logo
Rúa Segunda República
Fin da manifestación
Rúa Segunda República, Vigo, España

 

Publicado en Artigos | Deixa un comentario

Paneis Publicitarios

Paneis publicitarios da manifestación do 14 de AbrilDSCF2961 DSCF2967 DSCF2971 DSCF9534

Publicado en Artigos | Deixa un comentario

Cominicado da Xunta Directiva

Este ano a nosa Asociación decidiu facer unha forte campaña publicitaria (aprobada en Asemblea) para promover a participación na manifestación do 14 de abril que como todos os anos organizamos. Para iso contratamos unha cuña publicitaria para ser emitida por Radio Vigo-Cadena SER (desconexións nos programas de Nierga e Francino) cinco veces o mesmo 14 de abril, a colocación de catro vallas publicitarias de de 8m de ancho por 3m  de alto en lugares estratéxicos da cidade e a emisión nas televisións dos autobuses de Vitrasa dun anuncio da manifestación en impactos de 10 segundos acompañados polos sons do himno de Riego; estes anuncios comezaron a emitirse  o día 26 de marzo. Pois ben, onte pola  tarde mércores 2, a comercial coa que contratamos a publicidade nos autobuses de Vitrasa e que traballa para o grupo Radio Vigo, chamou ao noso presidente para dicirlle que acababa de recibir unha notificación de VITRASA onde esta lles comunicaba que a partires de ese mesmo mércores 2 de abril QUEDABA SUSPENDIDA a emisión da publicidade da manifestación do 14 de abril en todas a liñas de autobuses da compañía Vitrasa.

Diante de tal situación, a nosa asociación esta valorando, co apoio legal necesario, as posibilidades reais para proceder a denunciar a VITRASA  S.A, por conculcación dun dereito fundamental.

A maiores compre que saibades que a empresa publicitaria vai resarcirnos dos danos e prexuízos causados emitindo 16 spots anunciando a manifestación en LOCALIA TV e coa emisión de 9 cuñas de radio, repartidas entre o venres 11 de abril e o domingo 13, a maiores das cinco que xa están contratada para o día 14.

Cumpriría  espallar isto entre os vosos contactos e amig@s.

Saúde e República

Publicado en Artigos | 2 Comentarios

Homenaxe aos Brigadistas Arxentinos

Publicado en Artigos | Deixa un comentario